Κόκκινο

του Βαγγέλη Καραγεώργου

(Κόκκινο, τεύχος 49)

Η φράση «έχασε τη μάχη» ή καλύτερα «τη ναυμαχία, αλλά κέρδισε τον πόλεμο», ταιριάζει γάντι στο «Στόλο της Ελευθερίας». Τα πλοία του "Free Gaza Movement" δεν κατάφεραν να σπάσουν τον αποκλεισμό και να καταπλεύσουν στο λιμάνι της Γάζας. Οι Ισραηλινοί πειρατές τα κατέλαβαν στα διεθνή ύδατα, χρησιμοποιώντας παράλογη βία που οδήγησε στο θάνατο 9 Τούρκους ακτιβιστές, τα οδήγησαν στο λιμάνι του Άσντοτ και συνέλαβαν για λίγες μέρες τους αλληλέγγυους στον αγώνα των Παλαιστινίων επιβάτες τους. Την ώρα όμως που το Τελ Αβίβ, κοιτάζοντας το δέντρο, ετοιμαζόταν να στήσει το επινίκιο της ναυμαχίας γλέντι, διαπίστωσε ότι στο παγκόσμιο δάσος είχε σπάσει η απομόνωση της Γάζας.

Ακόμη κι αν δεν υπήρχε η μεγάλη στροφή στις ανακοινώσεις των δυτικών κρατών και παγκόσμιων οργανισμών, ακόμη κι αν έλειπαν οι όλο και πιο μαζικές διαδηλώσεις ισραηλινών πολιτών που διαφωνούνε με την αλά «Μπαρμπαρόσα» ενέργεια της χώρας τους, το Τελ Αβίβ θα συνειδητοποιουσε τη δύσκολη θέση στην οποια έχει περιέλθει και μόνο απο τη δημόσια διατυπωμενη διαφωνία του αρχηγού της Μοσάντ, των μυστικών του δηλαδή υπηρεσιών. Ο κύριος λοιπόν αυτός ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσε πως ενώ μέχρι τώρα το Ισραήλ ήταν βέλος στη φαρέτρα των ΗΠΑ, τωρα πλέον το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον είναι υποχρωμένη να στηρίζει το Ισραήλ αποτελεί βαρίδι στην εξωτερική της πολιτική. Η ισραηλινή κυβέρνηση είδε με φρίκη τόσο στη δήλωση του αρχηγού της Μοσάντ όσο και στις ανακοινώσεις της διεθνούς κοινότητας, που θα περιγράψουμε στη συνέχεια, η καταδίκη της πειρατείας στα ανοικτά της Γαζας να γίνεται η αφορμή για την καταδίκη συνολικότερα της ισραηλινής πολιτικής του αποκλεισμού της πολύπαθης λωρίδας.

Είναι η πρώτη φορά που τόσο ξεκάθαρα τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τα όποια διπλωματικά προσχήματα και επιφυλάξεις, θέτουν ξεκάθαρα –με μεγάλη καθυστέρησης είναι αλήθεια- το ζήτημα του τερματισμού του απάνθρωπου αποκλεισμού του 1,5 εκατομμυρίου των κατοίκων της Γάζας. Ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοι του Ισραήλ στην Ευρώπη όπως η Γαλλία αναγκάστηκαν να απαιτήσουν την εδώ και τώρα άρση του αποκλεισμού. Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρουμε ότι την πιο χλιαρή στάση απέναντι στο Ισραήλ και παρότι τριάντα δικοί της πολίτες κρατήθηκαν όμηροι την είχε η ελληνική κυβέρνηση και αυτό είναι κάτι που στιγματίστηκε ακόμη και απο δικούς της, τουλάχιστον μέχρι πρότινος, βουλευτές, όπως η Σοφία Σακοράφα. Έγινε ξεκάθαρο πως ο μέγιστος ηθικός κανόνας πλέον για το ΠΑΣΟΚ είναι η ανάγκη σύμπλευσης με το Ισραήλ και τους δυνατούς προστάτες του όπως οι ΗΠΑ ακόμη και διαφοροποιούμενο επί το μαλακότερο απέναντι στο Ισραήλ με αυτές. Το ΠΑΣΟΚ -εκτός των άλλων- κινήθηκε λόγω της ιδιαίτερης εμπλοκής της Τουρκίας στην όλη υπόθεση με την πολιτικά ανήθικη εν προκειμένω λογική του τύπου ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου.

του Δημήτρη Λιβιεράτου

(Κόκκινο, τεύχος 49)

Πώς το σύστημα, με την ευγενική χορηγεία  και της Αριστεράς, έχει μετατρέψει έναν δυναμικό καπιταλισμό σε ...αόρατο

Σ' ένα κόσμο που το 2009 είχε πληθυσμό 6.768.167.712 κατοίκους, η Ελλάδα των 11.260.000 κατοίκων αποτελούσε το 0,166% του πλανήτη. Ωστόσο, ο ελληνικός καπιταλισμός κατέχει την 22η θέση στον κόσμο στη λίστα των πιο πλούσιων χωρών.

Ας δούμε πώς εξειδικεύεται αυτό σε μερικά βασικά χαρακτηριστικά του, που αποτελούν τους πυλώνες της δυναμικής του:
1. Μέχρι το 2009 ήταν πρώτος στον παγκόσμιο εμπορικό στόλο. Το 2010 έγινε δεύτερος, κατέχοντας το 14,8% του συνόλου της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας. Ο ελληνικόκτητος εμπορικός στόλος αποτελείται από 2.974 πλοία συνολικής χωρητικότητας 175.540.000 τόνων. Όμως, αν συνυπολογιστεί ότι ελέγχουν και το στόλο άλλων, μικρότερων πλοικτητών, φτάνουμε στο 20% περίπου του παγκόσμιου στόλου! Ο υπό ελληνική σημαία στόλος είναι πέμπτη δύναμη στον κόσμο (αυτό σημαίνει ότι πολλά ελληνόκτητα πλοία ταξιδεύουον με ξένη σημαία - τους συμφέρει καλύτερα) και πρώτος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κατέχοντας το 39,7% του συνόλου.
Μέχρι το τέλος του 2009 οι Έλληνες εφοπλιστές (μια συμπαγής ομάδα περίπου 400 πλοιοκτητών) είχαν παραγγείλει τη ναυπήγηση 748 νέων πλοίων, χωρητικότητας 64,9 εκατ. τόνων, κυρίως στα ναυπηγεία της Νότιας Κορέας και της Κίνας.
Οι εγκατεστημένες στην Ελλάδα περίπου 1.300 ναυτικές επιχειρήσεις απασχολούν πάνω από 12.000 υπαλλήλους. Το ξένο συνάλλαγμα από ναυτιλιακές υπηρεσίες το 2009 ήταν 13,552 δισ. ευρώ, έναντι 19,188 δισ. ευρώ το 2008 - η πτώση οφείλεται σε μείωση του όγκου του παγκόσμιου εμπορίου και σε μεγάλη πτώση των τιμών των ναύλων. Το συνάλλαγμα αυτό αντιστοιχεί στο 5,6% του ΑΕΠ!
Οι Έλληνες εφοπλιστές συνήθως αποφεύγουν τη δημοσιότητα - εξάλλου δεν υποχρεούνται καν να δημοσιεύουν ισολογισμούς, ενώ έχουν 57 φοροαπαλλαγές και η συνειοσφορά τους στη φορολογία είναι μικρότερη και από των μεταναστών! Όμως, είναι επιχειρηματικά παρόντος, με εμφανή τη συμμετοχή τους σε τουριστικές εγκαταστάσεις, ναυτικές συγκοινωνίες εσωτερικού και εξωτερικού, αεροπορία, τράπεζες και άλλους τομείς όπου η συμμετοχή τους είναι λιγότερο -ή και καθόλου- γνωστή.