Γυναίκες, προλετάριες και μετανάστριες
Βρισκόμαστε στο ΕΚΑ και συνομιλούμε με τα μέλη του Δ.Σ. της Π.Κ.Ο.Π. (Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού) κυρίες Παπαθανάση Βάσια και Τσιούνη Βασιλική.
Μπορείτε να πείτε δυο λόγια για το σωματείο σας; Ποια είναι η σύνθεσή του, πόσα χρόνια υπάρχει ή οτιδήποτε άλλο γύρο απ’ αυτό;
Π.Β.: Το σωματείο έχει θητεία 9 χρόνια, απαριθμεί 1.600 μέλη και καλύπτει τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό χώρο που δουλεύουν με τις εταιρείες καθαρισμού. Η πλειοψηφία των εργαζομένων, γύρω στο 90%, είναι γυναίκες. Από αυτές, το 65% - 70% είναι αλλοδαπές. Προέρχονται κυρίως από Αλβανία, Βουλγαρία, Ρωσία, Ουκρανία, αλλά και κάποιες από Μπαγκλαντές και Παλαιστίνη.
Ποια είναι τα κυρίως προβλήματα που αντιμετωπίζετε στις εταιρείες καθαρισμού;
Π.Β.: Έχουμε και εργασιακά και κοινωνικά προβλήματα. Στο χώρο μας είναι σαν να δουλεύουμε στο Μεσαίωνα. Εργαζόμαστε πολλές φορές 12 - 13 ώρες για να φτάσει ο μισθός μας τον βασικό. Δεν εφαρμόζεται τίποτα από την εργατική νομοθεσία. Ο τομέας ο δικός μας έχει τις ίδιες «απολαβές» με αυτές των ανέργων. Αυτοί που είναι στο ταμείο ανεργίας παίρνουν 300 ευρώ γιατί είναι άνεργοι. Εμείς παίρνουμε τα ίδια χρήματα δουλεύοντας τουλάχιστο όλο το ωράριο.
Τ.Β.: Στο χώρο της εργασίας μας, κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν αναρτημένοι πίνακες που να καταγράφουν ποιες ώρες δουλέψαμε και ποιες, αν υπάρχουν νυχτερινά ή εργασία το Σαββατοκύριακο, έτσι ώστε η καθεμιά μας αφενός να ξέρει σύμφωνα με τη σύμβαση τι δικαιούται να πάρει και αφετέρου σε περίπτωση που χρειαστεί να καταγγείλει τον εργοδότη για το οτιδήποτε, να υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία που να φαίνεται καθαρά η δουλειά μας στον συγκεκριμένο χώρο. Είναι πολλές οι περιπτώσεις που ή δεν μας ασφαλίζουν καθόλου ή μας ασφαλίζουν με απλά ένσημα και όχι με βαρέα και ανθυγιεινά που δικαιούμαστε.
Η υπάρχουν οι περιπτώσεις που οι εργολάβοι βάζουν τις εργαζόμενες -κυρίως τις αλλοδαπές, που δεν ξέρουν τη γλώσσα- να υπογράφουν πως πληρώνονται τα διπλάσια λεφτά από ό,τι τελικά τους δίνουν.
Αυτά που μου περιγράφετε τα γνωρίζει το υπουργείο; Τα έχετε εκθέσει στην Επιθεώρηση Εργασίας;
Π.Β.: Βεβαίως. Πρόσφατα μπορέσαμε να δούμε τον Γιακουμάτο. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο να τον συναντήσουμε. Έγινε μόνο μετά την παρέμβαση της ΓΣΕΕ. Όταν του τα είπαμε όλα αυτά, το μόνο που έκανε ήταν να μας υπενθυμίσει πως το υπουργείο έχει βγάλει μια εγκύκλιο, και να φροντίσουμε εμείς οι εργαζόμενες να εφαρμόζεται! Αν πάλι υπάρχει πρόβλημα, ας κάνουμε καταγγελία. Εμείς βέβαια ξέραμε πως υπάρχει η εγκύκλιος, όπως ξέρουμε πολύ καλά πως τεράστια συμφέροντα εμποδίζουν την εφαρμογή της.
Δηλαδή;
Τ.Β.: Όταν μέσα σε κάθε χώρο -υπουργείο ή δημόσια υπηρεσία- που υπογράφεται σύμβαση με εργολάβο υπάρχει μια επιτροπή που υποτίθεται πως ελέγχει αυτές τις εταιρείες καθαρισμού, συμβαίνει κάποιοι από εκεί να παίρνουν «μίζες», και τότε κανένας δεν ενδιαφέρεται πόσο δουλεύουμε, πόσο πληρωνόμαστε, αν τηρούνται οι κανονισμοί υγιεινής και ασφάλειας, αν οι συναδέλφισσες από το εξωτερικό έχουν πρόβλημα με τα χαρτιά τους ή όχι - και για τόσα άλλα. Πριν τρεις μήνες περίπου είμαστε στο Δαφνί για έλεγχο με τον επιθεωρητή. Έλεγξε 35 εργαζόμενες που όλες τους πληρώνονται για ολόκληρο το ωράριο 350 ευρώ. Η απόδειξη έδειχνε πως είχαν υπογράψει για 780 ευρώ. Ο επιθεωρητής τότε μας πρότεινε να απευθυνθούμε στον εισαγγελέα. Όμως την επόμενη μέρα, όταν ξεκινήσανε τις διαδικασίες η πρόεδρος και η αναπληρωτής γραμματέας η κ. Κούνεβα, βρέθηκαν μπροστά στην αστυνομία…
Τι δυσκολίες αντιμετωπίζετε στην προσπάθειά σας να εφαρμόζονται οι συμβάσεις;
Π.Β.: Πάρα πολλές καταρχήν, με όλη αυτή την κατάσταση που σας
περιγράψαμε, φαίνεται ολοκάθαρα πως δεν έχουμε πρόσβαση στα στοιχεία που μας χρειάζονται για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις παρατυπίες των εργολάβων. Κάθε φορά
επινοούν και κάτι καινούριο. Διάφορα κατεβάζουν από το μυαλό τους για να κλείσουν οι πόρτες και να μη μας δώσουν πληροφορίες. Πριν ένα μήνα περίπου καταγγείλαμε την εταιρεία που εργαζόμαστε, και το υπουργείο ζήτησε από τον εργοδότη να προσκομίσει κάποια στοιχεία. Το αποτέλεσμα ήταν να απολυθούν μέσα σε 1,5 μήνα 70 άτομα. Χρειάστηκε να πάμε με εισαγγελική παραγγελία στον ΟΑΕΔ και στην Επιθεώρηση Εργασίας για να δώσουν και επίσημα τον κατάλογο των απολυμένων. Ο ΟΑΕΔ αρνήθηκε να βοηθήσει με τη δικαιολογία πως τα στοιχεία που ζητούσαμε αποτελούν «προσωπικά δεδομένα»...
Τ.Β.: Είμαστε όμως αποφασισμένες να συνεχίσουμε με οποιοδήποτε κόστος. Γιατί εδώ πρέπει να σας πω πως δεχόμαστε και προσωπικές επιθέσεις. Καταρχήν το Δ.Σ. είναι σε μαύρη λίστα. Εάν κλείσει η εταιρεία στην οποία δουλεύουμε, πολύ δύσκολα θα μπορέσουμε να βρούμε δουλειά. Αλλά αντιμετωπίζουμε και _λλου τύπου απειλές. Στο σωματείο μας έχουμε εκλέξει στη θέση της αναπληρώτριας γραμματέα ένα κορίτσι από τη Βουλγαρία, την κ. Κωσταντίνα Κούνεβα. Αυτή η γυναίκα τραβάει τα μύρια όσα. Μέχρι και στον τόπο εργασίας -που θεωρείται άσυλο για τον εργαζόμενο- της έστειλαν τρεις φορές την αστυνομία. Στη δουλειά της επικρατεί πολύ άσχημο κλίμα. Της έκοψαν τις υπερωρίες, απέλυσαν τη μητέρα της, την απειλούν πως θα τη στείλουν «πακέτο» πίσω στη χώρα της.
Στην αρχή αναφερθήκατε και σε κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζετε. Τι εννοείτε ακριβώς;
Π.Β.: Εννοούμε πως μας συμπεριφέρονται με περιφρόνηση. Αισθανόμαστε ότι δεν έχουμε καμία θέση σε αυτή την κοινωνία. Είμαστε απλώς για να καθαρίζουμε, να μας διατάζουν, να μας λένε κάνε αυτό και εκείνο. Ό,τι γίνεται στο χώρο τους ή στο περιβάλλον τους θεωρούν πως το έχει κάνει η καθαρίστρια. Μας κατηγορούν με πολύ μεγάλη ευκολία, και εμείς θα πρέπει να απολογούμαστε κάθε φορά για ιστορίες που δεν έχουμε καμία ευθύνη. Υπάρχουν περιπτώσεις που προϊστάμενοι, επόπτες, πιέζουν με τον τρόπο τους συναδέλφισσες -ντόπιες και ξένες- να έρχονται σε σεξουαλική επαφή μαζί τους. Μιλάνε όλοι για την παγκοσμιοποίηση, για την Ευρωπαϊκή Ένωση, για το ότι ο κόσμος έχει προχωρήσει, ακούμε για ανθρώπινα δικαιώματα και αναρωτιόμαστε τι εννοούν; Πού τελικά εφαρμόζονται όλα αυτά; Νιώθουμε πως δεν έχουμε ούτε δημοκρατία ούτε ελευθερία, αλλά και κανένα δικαίωμα να εξασκήσουμε. Αυτό που ζούμε στη δουλειά μας μόνο σκλαβιά μπορώ να το χαρακτηρίσω.
Αυτή η κατάσταση μας επηρεάζει και ψυχολογικά. Η εργαζόμενη στην καθαριότητα αισθάνεται σαν σκουπίδι και αυτό μεταφέρεται και στο περιβάλλον της.
Όλα αυτά σας έχουν αποκαρδιώσει;
Π.Β.: Μας έχουνε πεισμώσει. Είμαστε αποφασισμένες να μην αφήσουμε να παρανομούν όλοι εις βάρος μας. Θα προχωρήσουμε κόντρα στη μαύρη αγορά των εργολάβων, αλλά και στην κυβέρνηση που τους καλύπτει. Γιατί από τη μια φτιάχνουν τους νόμους και από την άλλη αυτοί είναι που δεν τους τηρούν.
Αυτό που ζητούμε είναι απλό: Να πληρωνόμαστε αυτό που δικαιούμαστε.
Τη συνέντευξη πήρε η Μάρθα Σίσκα
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
